|
Algemeen De Republiek Nicaragua ligt in midden Amerika, ingeklemd tussen Honduras in het noorden en Costa Rica in het zuiden. Het aantal inwoners is ruim 4 miljoen. Op enkele hooggelegen bergstreken na heeft Nicaragua een tropisch klimaat. Gedurende het hele jaar ligt de temperatuur boven de 18º. April is de warmste maand, met een temperatuur van zo’n 40º. 
Achtergrond In het midden van de jaren negentig moest de meerderheid van de Nicaraguaanse bevolking rond komen van een pijnlijk laag inkomen. 44 procent van de mensen moest het zien te rooien met minder dan een dollar per dag. Gemiddeld bedroeg het inkomen in 1995 380 dollar per hoofd van de bevolking. In 1997 bedroeg de officiële werkloosheid 15 procent, maar 47 procent van degenen die wel werkten, had slechts tijdelijk, onregelmatig of parttime werk. Dat betekent dat 62 procent van de bevolking geen of onvoldoende werk heeft. Nicaragua is na Haïti het armste land van het westelijk halfrond. Vergeleken met twintig jaar eerder is het land afgezakt naar de categorie van armste landen. Het heeft buurland Honduras voor moeten laten gaan. In El Salvador dat even ten noorden van Nicaragua ligt verdienden de mensen in 1995 gemiddeld viermaal zoveel als in Nicaragua, terwijl de inkomens in 1979 nog vrijwel gelijk lagen. De oorlog tegen Somoza, de contra-oorlog, de economische boycot door de Verenigde Staten en het mismanagement van de Sandinisten hebben de Nicaraguaanse economie en daarmee zijn bevolking geruïneerd. Daarbij kwamen nog de ‘normale’ plagen die de economie geregeld teisteren, zoals droogte, wervelstormen en de schommelende prijzen op de wereldmakt voor de exportproducten. Momenteel leeft het merendeel van de bevolking op of onder de armoedegrens. Dit geldt met name voor alleenstaande moeders. Een groot deel van de vrouwen krijgt hun eerste kind al voor hun veertiende levensjaar. Voor vrouwen wordt het baren van kinderen beschouwd als ultieme vrouwelijkheid. Bijna een derde van de vrouwen draagt de verantwoordelijkheid voor het gezin alleen. Naast de opvoeding en het huishoudelijk werk is ze gedwongen inkomen te verwerven, meestal in de informele sector: op de markt, in een winkeltje aan huis, met handel op straat of in kleine werkplaatsen. Kinderen worden de straat op gestuurd om de meest uiteenlopende producten te verkopen of om schoenen te poetsen. Het machismo wordt vaak geassocieerd met Latijns-Amerika. Hoewel het fenomeen machismo over de hele wereld voorkomt, komt dit in de Nicaraguaanse samenleving nadrukkelijk tot uiting. In een patriarchale samenleving voelen mannen zich in het algemeen superieur aan vrouwen en hebben zij de touwtjes in handen. Mannen lopen vaak weg voor de verantwoordelijkheid voor hun kinderen. Het verwekken van zoveel mogelijk kinderen, niet noodzakelijkerwijs bij één vrouw, wordt gezien als ultieme mannelijkheid. Helaas houden vrouwen deze mechanismen vaak zelf in stand door hun zonen en dochters volgens traditionele rolpatronen op te voeden. Hierdoor wordt dit ‘mannengedrag’niet doorbroken. Bron: Uitgave van de landenreeks Nicaragua Voor meer informatie over Nicaragua, kijk op http://nicaragua.startpagina.nl/.
|
